dinsdag 31 december 2013
maandag 23 december 2013
donderdag 5 december 2013
Ben je zenuwachtig?
Dat vroeg M.K.P. me gisteren op de vooravond van mijn verjaardag.
Tuurlijk niet, vandaag één jaartje erbij. En als je nog maar net 23 wordt :-), dan word je niet gauw zenuwachtig meer.
Tuurlijk niet, vandaag één jaartje erbij. En als je nog maar net 23 wordt :-), dan word je niet gauw zenuwachtig meer.
zondag 1 december 2013
woensdag 27 november 2013
Wat Marcel zou kunnen zijn
Eerst, Knuffel voor Froemel lezen.
Ken je dat gevoel, dat gevoel dat je zegt, je moet iets doen en wat je wilt zal ook gebeuren?
Wel, dát gevoel maakte zich afgelopen vrijdag meester van mij.
Zoeken, want sommige zijn al wat ouder nu en de om Jos zijn vadergevoelens aan te spreken, zou het een klein geweld worden.
Zondag was het prijs... er zaten een paar potentiële oogjes me aan te staren. Weliswaar, zij op de gevoelige plaat en ik kijken naar den Ipad.
Rond 16 september 2013 op de wereld gekomen, met zijn twee broers en twee zussen, ze waren dus met 5.
En met adoptie gaat het dus gelijk het aftelrijmpje. 5 kleine dotjes die zaten in een doos, eentje kreeg een warme thuis, toen waren ze nog met 4.
Na een strenge selectieprocedure (mijn schoonzusje zal dit wel snappen) door de opvangmensen, kregen we het groene licht. "Lex", bij hen kregen ze sowieso altijd een naam, mag naar zijn nieuwe thuis!
En we dansen de samba, en we dansen de samba...... Stop na met dansen en typ verder (noot aan mezelf).
Schoonzusje en ikzelf, emokippen eerste klas maar ook bemoeikippen. Dé nieuwe naam, daar waren wij, het toch wel rap over eens.
Jaja, wij hè, diegene die eigenlijk niets in de pap te brokken hadden want de enige die recht van spreken had, is de rakker van 8.
Van onszelf waren we overtuigd, hints langs alle kanten, we vonden en kregen bevestiging voor onszelf. Goed gelachen in ieder geval.
En toen moesten we het officieel gaan maken, voor wat betreft zijn aanpassingen van zijn chip, zonder s.
Eddy, Isidoor, Filemon, Ludo, en onze (aka schoonzus en Mothership) met stip op één
Maar jammer genoeg gingen we lopen met de troostprijs, want met veel trots stellen we hem voor.....
In ieder geval,
Ludo, wollebolleke, nu zaterdag kom ik jou ophalen en breng ik je naar een paleis bij de rakker van 8.
Ken je dat gevoel, dat gevoel dat je zegt, je moet iets doen en wat je wilt zal ook gebeuren?
Wel, dát gevoel maakte zich afgelopen vrijdag meester van mij.
Zoeken, want sommige zijn al wat ouder nu en de om Jos zijn vadergevoelens aan te spreken, zou het een klein geweld worden.
Zondag was het prijs... er zaten een paar potentiële oogjes me aan te staren. Weliswaar, zij op de gevoelige plaat en ik kijken naar den Ipad.
Rond 16 september 2013 op de wereld gekomen, met zijn twee broers en twee zussen, ze waren dus met 5.
En met adoptie gaat het dus gelijk het aftelrijmpje. 5 kleine dotjes die zaten in een doos, eentje kreeg een warme thuis, toen waren ze nog met 4.
Na een strenge selectieprocedure (mijn schoonzusje zal dit wel snappen) door de opvangmensen, kregen we het groene licht. "Lex", bij hen kregen ze sowieso altijd een naam, mag naar zijn nieuwe thuis!
En we dansen de samba, en we dansen de samba...... Stop na met dansen en typ verder (noot aan mezelf).
Schoonzusje en ikzelf, emokippen eerste klas maar ook bemoeikippen. Dé nieuwe naam, daar waren wij, het toch wel rap over eens.
Jaja, wij hè, diegene die eigenlijk niets in de pap te brokken hadden want de enige die recht van spreken had, is de rakker van 8.
Van onszelf waren we overtuigd, hints langs alle kanten, we vonden en kregen bevestiging voor onszelf. Goed gelachen in ieder geval.
En toen moesten we het officieel gaan maken, voor wat betreft zijn aanpassingen van zijn chip, zonder s.
Eddy, Isidoor, Filemon, Ludo, en onze (aka schoonzus en Mothership) met stip op één
 |
| Met dank aan de onderbroekenkast van H.T.B. |
Maar jammer genoeg gingen we lopen met de troostprijs, want met veel trots stellen we hem voor.....
Hieristiedan
Dé Ludo....
Wat dus Marcel had kunnen zijn.
In ieder geval,
Ludo, wollebolleke, nu zaterdag kom ik jou ophalen en breng ik je naar een paleis bij de rakker van 8.
Een knuffel voor Froemel
Twee weken geleden, triest nieuws, Froemel was niet naar huis gekomen.
Hoop, flyers verspreiden, wachten op haar terugkeer.
Vorige week, harde realiteit, Froemel zou nooit meer thuiskomen. Jos zou nooit zijn poezemeisje meer zien.
Schoonzus en schoonbroer ontzettend droevig en dan zwijgen we nog niet van de rakker van 8, wiens poes het was, en de kleinste van den hoop, onze neefjes dus.
Maar het Mothership hier sprak met H.T.B. en besloten het verdriet wat te gaan verzachten.
Vervangen kunnen we ze niet, maar we kunnen het leed wat verzachten.
Wordt vervolgd...
Hoop, flyers verspreiden, wachten op haar terugkeer.Vorige week, harde realiteit, Froemel zou nooit meer thuiskomen. Jos zou nooit zijn poezemeisje meer zien.
Schoonzus en schoonbroer ontzettend droevig en dan zwijgen we nog niet van de rakker van 8, wiens poes het was, en de kleinste van den hoop, onze neefjes dus.
Maar het Mothership hier sprak met H.T.B. en besloten het verdriet wat te gaan verzachten.
Vervangen kunnen we ze niet, maar we kunnen het leed wat verzachten.
Wordt vervolgd...
dinsdag 19 november 2013
Abonneren op:
Posts (Atom)
LinkWithin
