dinsdag 5 juli 2016

Geduld patiënt

Als de afspraak voor jou, hopeloos te laat was, dan wacht je maar.

In de wachtzaal luister je wat naar het zuigend geluid van het speeksel-optrek-buisje. Of je luistert naar de boor. En vraagt je af of dat nog niet bestaat, een geluidloze tandartsboor.

En je hebt nog meer geduld, als de buurman, van de tandarts, even komt vragen of ze wat patatjes en een komkommer wilt.

En als het dan aan mij is.... Dan sta ik na 10 minuten buiten.

donderdag 16 juni 2016

4 jaar later

Wat vliegt de tijd toch.

En je kan huilen vandaag, maar je weet ook dat het misschien niet vandaag is maar misschien op een totaal, onverwacht, ander moment.

Daarom vandaag een fijne herinnering aan zijn "orde".

Als je de keukenlade opentrok dan lagen de lepeltjes en de vorkjes, echt lepeltje, lepeltje.
 




Niet dat het nu anders is, maar een paar weken na het verlies was ik bij ons moeke en we deden de afwas.

De lepeltjes gingen in de keukenlade nog steeds lepeltje lepeltje...

Maar wat deed La Reine ineens, eens goed rommelen in de lepeltjes.... zodat ze wanordelijk lagen.

Een vloek erachter en hier gedaan ermee......


Wat een mens dan even niet kan hebben omdat je geconfronteerd ermee wordt.

En nu... liggen ze lepeltje, lepeltje soms....

Maar het is een mooie herinnering aan de haast obsessieve manier van ons vake zijn orde.

dinsdag 29 maart 2016

Rijmen moet toch

Als je ondernemer bent lijkt het me toch normaal dat je slogan rijmt.

Wel, sedert twee weken zie ik altijd een wagen staan, of hij rijdt voor mij, waarvan ik denk: "Dat rijmen ging niet vlot, en nu staat het op je wagen en ben je lekker de Sjaak."

Het tovert wel iedere keer een glimlach op mijn lippen. Kijk, in rijmen en dichten scoort hij geen hoge toppen maar klussen doet hij goed (even gekeken naar het reclamefilmpje op zijn website).

En daar gaat het tenslotte om.....

woensdag 23 maart 2016

22 maart 2016

Niet te vatten. Onmenselijk.

De gedachten gaan uit naar de slachtoffers, maar ook naar de hulpverleners.

Het leven gaat door, maar het staat toch ook even stil.



woensdag 3 februari 2016

Twee Alpen

Daar gaan Mijnheertje Koekepeertje en de Halve Trouwboek heen, nu vrijdagnacht.

De living lijkt wel een skikot met alle attributen en zakken en pakken.

Morgen maak ik wat eten voor mee te nemen, diepgevroren uiteraard en de rest van dagen doen ze wat mannen onder elkaar doen, hunne plan trekken.

Ik gun de mannen het van harte.

En ik, Le Motherhip?

Ik ga werken en zorg ervoor dat Fientje en Marieke gezelschap hebben.

Moet kunnen.. geen probleem mee, mijn mannen mogen hun tijd onder hen hebben. Dat hebben beiden, zeker verdient.



dinsdag 5 januari 2016

Gewoonte

 De poezen  zijn meegegaan naar  Bilthoven.

De stoere Marieke heeft gemiauwd alsof haar leven er vanaf hing. Fientje een pak minder maar toch voldoende voor wat de rit mag betreffen.

Eten doen ze hier  thuis in een bakje dat aan elkaar hangt. Twee bakjes maar uit één stuk dus.

Daar twee aparte bakjes, en wat vond Marieke dat nu raar.

"Allez zusssss, nu mag ik eten."

We hebben ze echt naast elkaar moeten zetten, zodat ze het iets of wat begreep.









LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...