Zo "dwaalt" er hier al twee avonden deze week een vrouw rond.
Gekleedt in het bruin met een "klakske" op haar hoofd, een plastiek tas (van het wat stevigere materiaal) een haar handtas. Zo dwaalt ze hier door onze straat.
Dan loopt ze even naar de overkant.. waar het speelpleintje is, ze kijkt wat rond, loopt wat "doelloos" rond en zet dan haar weg verder. Allicht op zoek naar een slaapplaats voor de nacht.
Waarom raakt me dat meer dan anders? Omdat ze een vrouw is? Bij een man dan denk ik al gauw: ach aan de drank geraakt, werk verloren en voilà "dat komt ervan!". Terwijl dit misschien helemaal niet hierdoor is gekomen. Misschien "pech gehad" en van het ene sukkelstraatje in het andere geraakt.
En zo kan dit ook voor die vrouw zijn geweest! Gewoon pech gehad, pech in 't leven. En je leven op de rails krijgen is misschien niet evident.
En onder al die mensen die zo moeten leven, zijn er velen die terug vooruit willen en anderen die altijd in dat zelfde stramien zullen blijven hangen.
Maar het stemt tot nadenken, nadenken over wat je hebt, en proberen om voor die mensen toch wat empathie te tonen.
vrijdag 6 mei 2011
Not so quiet
Wat een drukte in onze straat; een ladderlift die bij de buren hout naar boven aan het brengen is, kinderen op het speelplein, een getier op het voetbalveld, en ga zo maar door.
Ik die dacht, vandaag is het hier ten Huize Claessens quiet:
1 - Gaëtan is naar een vriendje en blijft daar logeren
2 - de halve trouwboek is gaan golfen in Luxemburg dit weekend
Maar niets is minder waar.
Alhoewel, hierbinnen is het stil. Stil omdat ik sinds ik ben thuis gekomen van het werk, noch radio noch TV heb opgezet... zelfs Fientje is stil..
Dan merk je dat je soms wel eens "stilte" nodig hebt. Eens een stilte in je hoofd.
En toch mis je diegene die er dan niet zijn, maar toch is het wel eens leuk om eens even stilte te kennen, en dan denk ik gewoon dat het zo is omdat je ook weet dat ze terugkomen en dat je nu even kan je hoofd leeg maken. Er hoeft eens even niet gezorgd te worden..
Uiteraard heb ik wel al gezorgd voor Fientje en Marieke, maar nu is hun buikje rond gegeten en zijn ze tevreden en houdt de zorg daar even op voor hen.
En morgen, dan gaan we weer in versnelling. Boodschappen doen, poetsen, wat wassen, en dan is er ééntje van de twee alweer terug.
Dan zal het hier binnen ook eventjes terug leven in huis zijn. Wat er zal veel te vertellen zijn.
En de rust op straat? Neen, niet dit weekend, want volgens "Burenbron's vrouw" is er voetbal aan de overkant en nu toch wel net wanneer hun kleinste telg zijn verjaardag gevierd wordt. Dus met andere woorden in de Kruishofstraat gade weer niet kunnen parkeren.
Maar "Burenbron" kent het nummer van de Blauwe lijn allicht nog goed!
De school van.....
Niet "Loekakoeeeeeeeeeeeeeeeee", zoals Gaëtan Lukaku uitspreekt, maar de school van onze va.
Toen ik de herkomst van onze familienaam aan het opzoeken was of zoals men zegt, "googelen" stuitte ik op een "Deiremonteneir" (Dendermondenaar) die klasfoto's had van de school van onze va.
13 lentes jong was hij toen.
Wie vindt hem?
Een tip?
Wel, ik zie hem wel zitten!
Toen ik de herkomst van onze familienaam aan het opzoeken was of zoals men zegt, "googelen" stuitte ik op een "Deiremonteneir" (Dendermondenaar) die klasfoto's had van de school van onze va.
Wie vindt hem?
Een tip?
Wel, ik zie hem wel zitten!
woensdag 4 mei 2011
Letterlijk
Als je schoonbroer je vraagt, hoe hij jou en je vriendin op de gevoelige plaat moet vastleggen en je zegt:
"Graag zo tot aan de buste!"
Wel dan heb je een vriend die het "letterlijk" neemt!
Dank je wel, Kurtje!
"Graag zo tot aan de buste!"
Wel dan heb je een vriend die het "letterlijk" neemt!
Nieuwsgierig
En zijn jullie ook nieuwsgierig? Net zo nieuwsgierig als de dame in de post? Echt waar?
Deze was een ontzettende curieuzeneuzemosterdpot toen we het pakje van nonkel Wim gingen ophalen.
Post: "Amaai, het is iets met foto's. Sta jij op de foto?"
C: "Dat weten we niet. We vermoeden dat wel want het is een geschenkje van zijn peter voor hem!"
Post: "Ik ben echt wel benieuwd of jij erop zal staan hoor!"
C: "Wij ook, maar we gaan het thuis openen en dan zien we het!"
En jullie? We gaan jullie niet langer laten wachten.
Taratatataaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
Deze was een ontzettende curieuzeneuzemosterdpot toen we het pakje van nonkel Wim gingen ophalen.
Post: "Amaai, het is iets met foto's. Sta jij op de foto?"
C: "Dat weten we niet. We vermoeden dat wel want het is een geschenkje van zijn peter voor hem!"
Post: "Ik ben echt wel benieuwd of jij erop zal staan hoor!"
C: "Wij ook, maar we gaan het thuis openen en dan zien we het!"
En jullie? We gaan jullie niet langer laten wachten.
Taratatataaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
Deze krijgt uiteraard een mooi plaatsje in zijn kamer.
dinsdag 3 mei 2011
Misselijk
Gisteren ging ik met Gaëtan een pakje ophalen dat voor hem bestemd was op het postkantoor.
Bij thuiskomst kon het niet snel genoeg open - het pakje was voorzien van een witte strap en het werd scheuren omdat toch maar open te krijgen.
Wie zich al eens aan een strap heeft gesneden, weet dat het pijnlijk is, dus daarom volgde het volgende:
C: "Gaëtan, ga een schaar halen, dat is een pak handiger en veiliger"
Deze zin moet je dus 4x lezen want Mijnheertje Koekepeertje reageerde dus niet!
C: "Gaëtan, ik ga het nog éénmaal zeggen; haal dus een schaar."
Hij beent eindelijk richting keuken en dan mompelt hij:
G: "Goh, daar word ik nu ZO misselijk van se!"
In eerste instantie (hij is in de keuken) moet ik lachen (in mezelf) maar zet mijn gezicht gauw terug in de plooi want daar komt hij al aan.
C: "Gaëtan zei jij nu net, Goh daar word ik nu zo misselijk van?"
G: "Neen, ik heb totaal niets gezegd!" (en met een uitgestreken gezicht)
C: "Dacht toch wel zoiets gehoord te hebben dat er verdacht veel op leek!"
G: "Neen, ik zei niets!"
C: "Ok, dan hebben we een probleem! Want volgens mij ben je aan 't liegen en dat heb ik niet graag. Dus het pakje blijft dicht."
Onnodig te vertellen zeker, dat hij héél snel tot bekentenissen overging, zeker?
Het klein Absjaarke!
Bij thuiskomst kon het niet snel genoeg open - het pakje was voorzien van een witte strap en het werd scheuren omdat toch maar open te krijgen.
Wie zich al eens aan een strap heeft gesneden, weet dat het pijnlijk is, dus daarom volgde het volgende:
C: "Gaëtan, ga een schaar halen, dat is een pak handiger en veiliger"
Deze zin moet je dus 4x lezen want Mijnheertje Koekepeertje reageerde dus niet!
C: "Gaëtan, ik ga het nog éénmaal zeggen; haal dus een schaar."
Hij beent eindelijk richting keuken en dan mompelt hij:
G: "Goh, daar word ik nu ZO misselijk van se!"
In eerste instantie (hij is in de keuken) moet ik lachen (in mezelf) maar zet mijn gezicht gauw terug in de plooi want daar komt hij al aan.
C: "Gaëtan zei jij nu net, Goh daar word ik nu zo misselijk van?"
G: "Neen, ik heb totaal niets gezegd!" (en met een uitgestreken gezicht)
C: "Dacht toch wel zoiets gehoord te hebben dat er verdacht veel op leek!"
G: "Neen, ik zei niets!"
C: "Ok, dan hebben we een probleem! Want volgens mij ben je aan 't liegen en dat heb ik niet graag. Dus het pakje blijft dicht."
Onnodig te vertellen zeker, dat hij héél snel tot bekentenissen overging, zeker?
Het klein Absjaarke!
zondag 1 mei 2011
1ste Communie
Meer foto's op: http://www.flickr.com/photos/die-van-a/
Ook een paar leuke foto's op http://tweedeleerjaarsls.blogspot.com/
En van zodra we ze ALLEMAAL hebben, komen ook die erbij.
We hebben er, dank-je-wel Broertje, al héél veel én héle mooie. Dan vragen jullie zich allicht af waarom we ze nog niet showen!
Wel voor u een vraag, voor ons een weet!
Wordt vervolgd! En dan geven we er meer vrij!
Abonneren op:
Posts (Atom)
LinkWithin
