Botsen en deuken

Aan diegene die op zondag 11 januari 2015 is gaan zwemmen in de Wezenberg Antwerpen.

Dank dat u tegen de auto van H.T.B. bent gereden en vervolgens bent doorgereden.

Denkt u echt dat een Nederlandse nummerplaat geen verzekering heeft of dacht u zelf dat het een berg papierwerk met zich mee ging brengen?

We hopen van ganser harte dat u tijdens uw zwempartij een flinke borrel chloorwater heeft binnen gekregen waarvan uw darmen een paar dagen van slag zijn geweest.

Moge uw verzekering niet tussenkomen, als u er überhaupt al een had, en dat het u een duit centen mag kosten.

We hopen dat u nu en de komende tijd uzelf kan aankijken in de spiegel zonder rood te worden van schaamte omwille van het vluchtmisdrijf dat u heeft gepleegd.

U bent bedankt, absjaar!!!!!!

Toch een wereld van verschil...

...Is het als je collega, Playmobil aan de lijn heeft met een probleem in hun sanitaire ruimtes,

En vervolgens dan belt naar de planning om te zeggen dat ze net Playboy aan de lijn heeft gehad.

De film van Ome Willem

Neen, ik ga hier niet vragen dat er "deze duim op deze duim" wordt gedaan!

Vorige week waren we in ons second verblijfplaats en wou H.T.B. absoluut voor mij iets in de Bijenkorf gaan kopen (die op de Dam).

Ik ben fan van "Clarice"! Ik zou bijna durven zeggen "onze" Clarice. Waarom? Wel, dat is weer eens voer om over te bloggen, maar dan wel, later.

 Dus, zo gezegd zo gedaan! In de "plastic bag" the movie waar Clarice Van Houten in meespeelt.

Terug in Belgenland, sprak H.T.B. de woorden: "Kijkt na es naar de film hé!" Dus werd aan Mijnheertje Koekepeertje dé opdracht gegeven om de blue ray te starten (neeje, dat is geen kinderarbeid).

Terwijl, moi, Le Mothership staat te strijken kondigt M.K.P. aan: "D'er zit gene DVD in zunne!"

Ongeloof bij Mothership en H.T.B.  in eerste instantie. Niet dat M.K.P. geen lenzen heeft om een zicht te produceren, maar we kunnen zijn "pratical jokes" ondertussen wel.

Maar het was de waarheid gelijk een koe.

En nu maar duimen dat Mothership dé bon nog maar had. Het is me opgevallen dat men daar wel ecologisch denkt naar de klant toe. Als jij hem niet wilt, dan gooien zij hem wel in de prullenmand.

 En met dé bon in de hand, is H.T.B. dus gisteren naar de Maya's gegaan (Maya de bij = Bijenkorf... I know, ver gezocht maar whatever dus).

Excuses, excuses, dat de mevrouw achter de kassa dit had moeten controleren, maar ach wat.

Ook bij ons gebeurt dat eens... we are only humans. Aren't we?

Zoek de verschillen

2010 - Manilla

2013 - Amsterdam

 

 

3 jaar geleden aaide H.T.B. nog een échte hond en nu al een stenen hond.

 

Je wordt ouder, papa, geef het maar toe!!!!!  :-)

Een tweede thuis met een nieuwe voordeur

Van de eerste stap dat ik voet binnen had gezet op " 't Oud Zuid", voelde ik me thuis.

H.T.B. heeft dat goed gekozen. Toch niet zo makkelijk als Mothership en Mijnheertje Koekepeertje het pas zien als de keuze gemaakt heeft.


H.T.B was blij dat wij zo enthousiast erover waren én eerlijk gezegd, ik zou er nog wat langer gebleven hebben als het kon. Maar het is nog maar het begin van een nieuw avontuur.

We trokken ook de stad in uiteraard.

Gingen langs the job waar Mijnheertje Koekepeertje een "brain freeze kreeg!".





Wandelen voorbij wiet-gebieden, zagen schaars geklede madammen en aten een lekker broodje (Pastrami Deluxe was overheerlijk) bij de Vincent.


 We zagen leuke Amsterdammerkes én héél veel fietsen. Daar zal ik volgende keer eens een sfeerbeeld van maken, want daar is de man op de fiets, écht wel "King of the Road!"

Gingen zelfs varen op het Ij en nog zoveel leuks. En dan hebben we nog maar een kleine dag in Amsterdam geweest.

Ondertussen ligt er thuis al een Thalys-ticket klaar voor de volgende rit én dan gaan we wat langer.

Het voelt echt als een tweede thuis... ook al hebben we een andere voordeur!



Zonder woorden

Moviestar

Het was geen "exclusiefke" waar hij nadien met een rijk gevulde goodiebag huiswaarts keerde.

Alhoewel, hij had een goodiebagske bij, van the kind of gewone plastiek zak met reclame op, dat type, zo kent u er ook wel.

D'er zat wat in, ja... nen stylo - altijd héél handig en ge maakt wat reclame voor kantoren die stempelgerechtigde mensen aan een job helpen. En voor de rest, "boekskes", niet diegene waar ge de laatste roddels uit kunt halen van alle BV's and wannebies.  Neen, pure reclame en wat uitleg over de genomineerde.

Dé Amazzzzing lady aka Pussy Wagon lady was ook genomineerd, maar ze was er niet!


Maar H.T.B. ging dus op de foto, gelijk nen echte Rode-loper-gast het betaamt.

Hij is wel geen echte ster, maar wel mijn ster!!!! (als dat niet adorabel, ontzettend lief is van mij).

Mini

Toen ik nog een mini-Mothership was ging ik vaak of beter alle vakanties wel naar zee met mémé en pépé. Dat was naar Middelkerke, maar wat het leukste eraan was dat het in een omgebouwde bunker van het leger was.

Deze was omgebouwd tot appartementen, héél basic maar oh zo leuk.

En destijds had pépé steevast een minifietske mee. Ik zie hem nog 's ochtends met dat fietske vertrekken om een paar kilomter verder om koffiekoeken te gaan.


En nu, nu heeft H.T.B. er ook eentje.

Handig voor Amsterdam om van het appartement naar het werk te fietsen. En voor ons om koffiekoeken, als we in het weekend eens naar daar gaan.

Valtorens

L.P.J. oftwel beter know as H.T.B. is getreind (neen, niet met ai) van Amsterdam naar Utrecht deze middag.

Vol verwachting klopt hier ons hart om straks een auto in onze straat te zien draaien mét de "gijle" plakken.

Ge kent dat wel, daar waar er in 't Stad in de weekend veel van rondrijden en geparkeerd staan.

Jaja, vanaf sebietekes staat er hier ook een auto met Nederlandse nummerplaat en zitten wij er voortaan in (M.K.P en ikzelf voornamelijk in 't weekend).

Part of the job!!!

Maar zolang we "Val Thorens" niet uitspreken zoals hen, valt het nog mee zeker? :-))

L.P.J.

Nooit gedacht dat H.T.B. in Nederland gekend zou zijn als L.P.J.

Ik weet uiteraard waarvoor het staat (don't call me stupid) maar daar gebruiken ze dus de volledige "doopnamen" om op alles te plaatsen.

Dus als ik eens iets vertel over L.P.J. dan spreek ik nog steeds over dezelfde man!

Wistjedatje

Halve Trouwboek sedert begint 2013 een beetje een Nederlander is geworden?

Neen, wel het is toch zo! Nu nog op part time basis maar weldra voor de volle 100 percent!

Stilletjes aan beginnen de voorbereidingen (SOFI-nummer, bankrekening daar, etc...) die erbij horen.

Mijnheertje Koekepeertje en ikzelf blijven in ons Belgenlandje maar zullen wel weekends gaan doorbrengen met de regelmaat van de klok.

Dit allemaal binnen hetzelfde bedrijf waar hij nu voor werkt, maar internationaal. Een uitdaging voor hem en daarom heeft hij ook "I do" gezegd.

Gebarentaal voor niet verbale mensen

Deze ochtend rij ik ter hoogte van de Koningin Elisabethlei. Daar bevindt zich aan "darmonie" een busstrook enkel en alleen voor de bussen.

Laat dit nu dé enige plaats zijn iedere ochtend waar ik braaf naast blijf rijden tot aan het licht om dan den doorsteek te maken naar Generaal Lemanstraat.

Maar één madam achter mij die was al op de strook aan het rijden van in het begin. Op het moment dat zij mij bijna inhaalt, ben ik aan het einde dus ik geef aan dat ik ook die richting kies.

En als ik dat doe, begroet ze mij vriendelijk (flassen in mijn richting, noem je dat eigenlijk). Vriendelijk en sociaal zoals ik ben wuif ik terug (zoiets van een middenvinger in de lucht). En aan het licht komt ze naast mij staan en het jammer aan deze dame is dat ze enkel gebarentaal spreekt. Dat is moeilijk klappen zunne zo zonder dat ge uw ruit naar beneden kunt doen. Maar enfin, ze maakt zich duidelijk.

Eerst gebaart ze, door aan haar gordel te trekken, dat ze "nen keer zal uitstappen se!"

Ik gebaar terug, ach ja ik pas mijn aan aan mijn gesprekspartner, dat ik geen bang heb (ge kent dat wel, zo een omgekeerd teken van "hou je mond" met een wijsvinger dat neen aangeeft) en dat ze maar moet uitstappen dan.

Dan doet ze teken dat ik een bril op heb (met haar twee handen maakt ze rondjes rond haar ogen). Ja madam, ik heb nen bril op, dat heb jij goed gezien, maar moet die enkel maar opzetten voor ver te zien. Dat kreeg ik niet getolkt. Dus ik doe maar teken dat ze het al wat rustiger aan kan doen (het zachte handgebaar en op en neer wuiven).

Kalm, ja neen, ze wordt nog ambetanter want nu gebaar ze ineens iets met haar middenvinger in haar mond. Wat moet nen mens daar nu op antwoorden om 7u30? Euh.....wordt dat hier nog groen?

En inderdaad het wordt groen en wat doet ze dan? Ze komt ineens voor mijn auto rijden en gooit dan alles dicht zodat ik niet anders kon dan remmen en stoppen. Maar ik maak haar duidelijk dat ik hier niet mee gediend bent (toeteren gelijk zot). En dan geeft ze ineens gas en gaat ze terug op de andere rijstrook rijden.

We rijden verder maar ik merk dat haar woede nog niet gekalmeerd is. En aangezien ze niet meer naast mijn kan rijden om gebarentaal te gebruiken moet ze zich anders laten gelden.

Op een gegeven moment kan je rechtdoor de E19 op of je kan richting Berchem kiezen (de Singel). Ze wacht af, rijdt geduldig voor mij. Maar ik ben niet van gisteren en geef dus pas op het allerlaaste aan dat ik richting Singel ga en dan doet ze het. Ze gooit zich tussen mij en mijn voorganger om dan, en dat scheelde geen haar of ze zat op de auto voor mij, weer naar rechts te gaan richting E19. En weg was ze....


Misschien kan de dame in kwestie maar beter eens hier een kijkje naar nemen:



Zo kan ze het alfabet leren, voornamelijk voor als ze dan niet meer naast iemand staat.

Utrecht

H.T.B. wou ons zaterdag laten zien waar hij zo vaak verblijft voor het werk. Utrecht is stilletjes aan zijn tweede bureau aan het worden.

En inderdaad het is toch wel fijn, want nu  kunnen M.K.P. en ikzelf ons toch een beeld vormen van waar hij vertoeft.

En of dit allemaal vermoeiend was! Maar zeker de moeite waard!

De reclame die we gemaakt hebben kan ook tellen.

Een tapijt

Mijnheer: "Mefrouw, ikke heb tapijt dat moet gewas worden!"

Ik: "U bent klant bij ons?"

Mijnheer: "Ne, ik geen klant maar gij tapijt wassen dan."

Ik: "Het spijt me mijnheer, maar wij hebben tapijten die wij wassen maar dat zijn mensen die bij ons een onderhoudcontract hebben."

Mijnheer: "Ja ma, mijn tapijt dan? Waar ik moet gaan voor de was?"

Ik:"Misschien kunt u tapijt naar de droogkuis doen, mijnheer!"

Mijnheer: "Ik droogkuis dan, gij tapijt niet wassen!"

Ik: "Neen mijnheer, jammer genoeg kan ik uw tapijt niet wassen!"

Onnodig te vertellen dat mijn collega's het uitgierden toen ik inhaakte.

Mond vol tanden

Vorige week wenste ik een klant alvast een fijn weekend toe. En prompt antwoordde deze: "Ik wens jou ook een fijn weekend EN vooral laat u maar eens goed gaan dit weekend!"

Ik wist niet goed wat antwoorden want het was de eerste keer dat ik deze klant aan de lijn had maar die opgewektheid van de klant die zal ik nooit meer vergeten.

Speciaal voor jou, u onze klant!

Naar aanloop van "complimentendag" hadden we met een paar collega's een gespreksonderwerp aan tafel tijdens de middag.

Ze vinden toch wel dagen uit, waarvan je denk: "Maar allez, waar halen ze dan na weer vandaan of waarom?" Maar goed, wij ondergaan het.

En mijn brein begint dan te denken, werkende op een servicebedrijf én druk in de weer met telefoonopleidingen te ondergaan. Stel dat het de dag van het gedicht is en wij bij iedere klant die ons belt af zouden sluiten met een gedichtje.

Hilariteit aan de tafel bij de collega's en bij onze telefoonopleiding-goeroe. Een boze klant.. geen probleem... we sluiten af met een mooi gedichtje speciaal voor jou! Dat levert ons allicht een boel tevreden klanten op.

Denk je niet?

Ruimtelijk inzicht

Deze ochtend kom ik aan het werk aan waar een man uit zijn wagen stapt en zich begeeft naar de achterkant van zijn wagen, hetgeen we dé koffer noemen.

Ik ben héél gentille en laat dus een plaatsje tussen zijn achterkant en mijn voorkant zodat hij zonder problemen zijnen trunk kan openen.

Hij slaagt zijn koffer dicht en roept (echt roepen) naar mij: "Komt wat dichter staan, want anders kan er achter u geen énkele auto meer staan!"

Maar geen haar op mijn hoofd dat eraan dacht om te gaan bumperkleven dus ik doe beleefd (aheum) teken van "Neen!"

En dan stap ik uit en dan zie ik dat er achter mij nog 3 auto's kunnen staan. Wat had die 15 cm nu uitgemaakt?

En effectief toen ik vanavond vertrok stonden er 3 auto's achter mij.. maar hij, hij was al weg. En dat was toch wel jammer, want dan had ik toch wel een briefje onder zijn ruitewisser gestopt met de opmerking dat ruimtelijk inzicht zijn sterkste troef niet is.

De kop is eraf

Het midden van de week en de eerste dagen op de nieuwe job.

Ik kan zeggen dat ik maandag een ontzettend warm onthaal heb gehad. Computer stond klaar, buro netjes en ineens een volledige planning voor de maand januari die vol zit met opleidingen.

Niet enkel opleidingen over de programma's waarmee ik zal werken maar ik ga ook mee de baan op met de verschillende afdelingen zodat ik alles goed leer kennen. From the ground up eigenlijk word ik getraind! En het is fantastisch.

Men zegt wel: "Nieuwe bezems vegen goed!" Maar ik kan zeggen dat ze echt wel gemeend tof zijn.

Morgen verwacht men mij héél vroeg op de montage-afdeling en voor jullie is de Ikea gesloten, maar morgen struin ik er met de monteur rond! Nah! :-)

Keek op de laatste week

Een mooie Kerst omdat ik na de Kerstvakantie alweer aan de slag ga.

We gingen deze week zelfs golfen, ik niet zozeer maar H.T.B. die ging met vrienden en ik ging mee om als buggy-driver te fungeren.

Zagen gigagrote geschenkjes in de knap verlichte straten van Knokke!

Zagen veel familie en hadden lekkere etentjes.

Gingen voor H.T.B. zijn bedrijfswagen zien, onze auto mocht nog eens naar de carwash (hoog nodig) en we starten met de voorbereiding voor morgen.

Het was mooi 2011!

Tweede ronde

Zonet een super leuk telefoontje gekregen! Er komt een tweede ronde waar ik gesprek krijg nu met HR zelf van het bedrijf!

Mijn Kerst kan niet meer stuk en misschien goed nieuws voor het einde van het jaar!

Het zou fantastisch zijn!