Think Pink

Kanker, dat verschrikkelijke K-woord. Ieder van ons kent wel iemand dichtbij of wat verder van zich af, die hiermee in aanraking is gekomen.

Zowel Luc als ikzelf kopen jaarlijks iets dat de organisatie steunt. Zo organiseert bijvoorbeeld de golfclub een golfwedstrijd, waarbij de opbrengst naar het Kankerfonds gaat, etc..

En vandaag kreeg ik mijn goodies (agenda en armband) via een pakje aan.

En ken je dat? Je slaagt iets open, in mijn geval de agenda voor 2011 en waar valt deze op open?

Wel, namelijk op een uitspraak van Marlies Dekkers:

"Je wordt niet ineens wakker als Kate Moss en toch wil iedereen iets aan zichzelf veranderen. Dat is niet dé realiteit, je moet het doen met wat je hebt gekregen van je grootouders, met wat er in je DNA zit.  En dat is prachtig!"

Net op dit, net op datgene wat ik vandaag aan iemand dierbaar heb verteld, namelijk dat ze er mag zijn, zoals ze is!

Toch prachtig!

DankzijGod!

Gaëtan mocht op zondagochtend TV-kijken en ineens die schelle, verschrikkelijke stem van dat "Sponske in zijn onderbroek."

Maar hij was mij voor:

"Ach neen hé.. niet van 's morgens vroeg zunne!" (och, wat word je toch vaak een spiegel voorgehouden) "En daarbij wat is dat ouderwets (dit is zijn eigen zin)".

Dank u wel, dank u wel...dat gele gevaar, daar zijn we van verlost!

Werelddierendag

Dat is het vandaag!

En volgens Mini-Claessens mag Fientje omdat het vandaag haar dag is, eens goed "bleiten" (miauwen dus), deze nacht.

Remember ons Fientje haar eigenschappen (goed of slecht laat ik in het midden, want het is maar wat je ze gewoon maakt).

Of het "Mothership" het daar unaniem mee eens is.... laat ik bij deze ook gewoon...

in 't midden! (letterlijk)

Een mespuntje of een koffielepel?

Bij patisserie is het noodzakelijk dat je alles afweegt (according to Piet Huysentruyt).

Maar geldt dit ook voor gel?

Gaëtan beslist op 't moment van vertrek richting school, dat er gel in zijn haar moet. Maar jongens van 7 willen niet meer dat mama helpt, want die kunnen dat zelf.

Nu ik ga toch meekijken, want gel in 't haar doen, kan even goed nog betekenen eerst water laten lopen, de wenkbrauwen bijwerken, nog wat frullen en prullen, dus mama kent haar kind als geen ander.

Nu graait hij daar in die pot én voor ik kon ingrijpen, zat er dus een volle koffielepel aan gel in zijn haar. Ik kan jullie vertellen, zijn voorhoofd was wit van de gel en zijn kuif die stond kaarsrecht, maar dan letterlijk stijf van het goedje.

Het leek wel alsof ik gisteren zijn haar in dreadlocks had gedraaid en er deze ochtend frituurolie had ingedaan.

Miserie, miserie...want tijd om te wassen was er niet meer.

Dus mama kon wat wrijven en modelleren (maar dat was haast onmogelijk) om toch nog wat toonbaar te zijn.

Aangekomen aan de schoolpoort ging hij het dan zo plat tegen zijn hoofd wrijven, dat zag er dan zeker niet uit. Dus hopla, weer wat pogingen tot. modelleren én om de juffen niet te laten denken dat Halloween dit jaar wel héél vroeg valt.

Maar goed, hij is zo door de schoolpoort gestapt.

En nu...nu schreeuwt zijn haar om gewassen te worden!

Ijskoffie

Gaëtan was als peuter al zot van koffie! Het was uiteraard meer melk dan koffie maar toch, die koffie deed het hem vaak.

En zo nu ook ijskoffie! Uiteraad van papa zijn werk, want daar maken ze wel dé lekkerste! En deze ochtend werd ik gebriefd dat de koffie op was en het vriendelijk doch dringend of beter dwingend verzoek kreeg om de voorraad aan te vullen.

En na het drinken, hangt zijn gezicht ook vol (ik zet er een foto bij van zodra het kan) of zoals dit weekend, de vloer en het tafeltje.

Maar lekker dat het is!!

't is weer voorbij

Het weekend, maar we hebben het goed ingevuld met tal van activiteiten.

Bowlen- Gaëtan heeft gewonnen met 386 punten (ik maar 266). Hij heeft één strike gesmeten en ook een "hole in one". "Euh jongen, hole in one is in de golf!" "Juist ja,.. oeps."

IJsschaatsen: voor Gaëtan de eerste keer en één ronde was genoeg.. handschoenen kletsnat, jas nat en broek vochtig. In plaats van te glijden stapte hij, hilarisch. Alsof hij een beginnende travestiet op hoge hielen was.
En dé mama, hoor ik julie vragen? Dat ging redelijk goed, na toch een dikke 8 - 9 jaar niet meer op het ijs gestaan te hebben. Maar wat ik mij niet meer kon herinneren dat die schoenen, duizend bommen en granaten, zoveel pijn deden aan je voeten.

"Het Brabanderhof" gaan bezoeken in Lier naar aanleiding van de Open-bedrijvendag. Een paardenmelkerij waar je paardenmelk kon proeven, ijsjes kon eten, met de pony's rijden en de Brabanders in hun pracht en praal kon aanschouwen. Wat zijn het toch mooie, robuste dieren. Tevens liep je langs de voederstal, waar Gaëtan dan iedere paard van voldoende stro heeft voorzien. Volgens mij zitten die nu allemaal aan de Motilium en Gaviscon.
Het bezoek daar hebben we dan afgerond met een huifkartocht.

En alsof  "Madame Claessens" en "Junior Claessens" dan nog niet genoeg hadden van het uithuizig zijn, reden deze dan maar door naar Planckendael.

Wat een volk, we hadden het daar al gezien, én het werd dan ook nog op het nieuws bevestigd. Vandaag was daar dan een bijeenkomst voor de jonge patiëntjes van het Kankerfonds. Maar we vonden nog snel een plaatsje.

En dan een uniqum: We hebben nu ruim 5 jaar een abonnement en in al die jaren is Gaëtan nog nooit gefotografeerd geweest met een "als-dier-verklede-mens" aan de ingang. Noch in de Zoo noch in Planckendael.

Maar Madame Claessens had onlangs aan Junior Claessens beloofd om bij één eerstvolgend bezoek dit toch eens te laten doen. En dus maakt belofte schuld.

Ad Rem

C: "Gaëtan oftewel ga je nu wel kijken naar de TV oftewel ga je naar jouw bed." (hij mocht wat langer TV-kijken dan normaal maar was meer aan 't rondlopen dan kijken)

G: "Je zal wel jouw bed bedoelen zeker! Want je weet toch, dat ik nu bij jou slaap en niet in mijn bed!"

No comment uiteraard, want hij had gelijk.