Am I right, Yoda?

Mijnheertje Koekepeertje is momenteel into "Lego Star Wars". Jedi's, Kloonen, en ruimteschepen allerhande palmen met momenten onze tafel in.

Lichtzwaarden verdwijnen in het gapende gat van de autogordel en waarvoor dan ineens een schreeuw vanop de achterbank  komt. Waarop het "Mothership" zich omdraait omdat deze denkt dat die wormpjes (zijn vingers) tussen de ramen zitten. Maar niets is minder waar en "Chewbacca" (H.T.B) kijkt het "Mothership" aan met ogen van: "Wat een dramaqueen met momenten!"

"En gaan we nu nog aan dat lichtzwaardddddddddddd kunnennnnnnnnnnnn?" Goh, en dan bedenk ik ineens dat het dramaqueen zijn wat een deel van mijn genen zijn. Want mijn mémé vertelde vaak dat als ik ziek was, ik zo drama kon spelen door te vragen: "En gaat dat nog oooooooooooooooooooooooover gaaaaaaaaaaaan?".

Maar ik geloof dat we afwijken.  :-)

Enfin, dus gisteren vloeide de Star Wars-taal weer rijkelijk en zegt Mijnheertje Koekepeertje ineens:

"Mag de 4 met u zijn! (i.p.v. May the force (kracht) be with you!)

We wisten al vroeger dat hij er af en toe eens wat naast zat, maar dit was lang geleden.

Maandag blues

Mijnheertje Koekepeertje heeft op maandag vaak last van "the blues". Zijn traankanalen bevochtigen zich regelmatig. Het is alsof hij iedere maandag opnieuw aan PMS lijdt.

En als er dan lezen bij is, dan is het hek van de dam, dan moeten de koren opgetrokken worden (H.T.B. bedoelt hiermee het optrekken van de neus) en  dan baant een huilbui zich traan voor traan een weg naar het papier.

Rekenen daarentegen dat is dan helemaal zijn dada, maar dat lezen stelt hij toch maar altijd uit. We hebben hem gisteren nog maar eens uitgelegd dat we niet willen dat hij huilt telkens als het lezen is. Hij moet er wat harder voor werken, dat gaat minder vlot.

En dan begint  hij weer te gokken...soms is dat hilarisch, maar ik word er met momenten dan niet goed van, want dan duurt  het nog langer en is het een  bleitconcert dat in crescendo gaat.

Komt er gisteren nog eens bij dat hij gevallen was op zijn pink. Enfin, dat is geen lachtertje zo te zien, want voor de veiligheid heb ik toch een afspraak gemaakt bij Den Doc.

Maar dan komt het "man-aspect" er nog even bij: "Dat doet wel keiveeeeeeeeeeeeeel pijn zunne!" En dan kan je ineens moeilijk lezen... yeah right.

Ach, de blues zijn weer voorbij!

Heksen

Zaterdag liep ik met Mijnheertje Koekepeertje te flaneren langs de dure wijken  (de Indische bunkers nota bene) in de buurt. Tja, nen mens met tijd teveel op een zaterdag. ZIJDE GIJ ZOT ofwatte, tuurlijk niet, dat was dus haast in halve draf  dat we er ons door haasten omdat  ik mijn fiets diende op te halen.


Ja die zotte bende, was altijd in voor iets mafs met Halloween.



Die fiets die mij vrijdagvond in de parking van het werk in de steek had gelaten door nen platten tube te hebben. God bleeft gespaard want H.T.B. ging M.K.P. ophalen dus pechvogel kon à l'aise hare velo om de hoek binnengooien bij de fietsenmaker.

En onderweg mot je wat  he, dus geeft M.K.P een inzicht in heksenkenmerken.

M.KP.: "Heksen hebben vaak jeuk aan hun hoofd. Ze hebben vierkante voeten en blauw speeksel."

Volgens mij wordt het nu toch hogen tijd om te stoppen met M.K.P. bakpoeder te laten snuiven.

Wielerparcour

Dat het leven niet altijd rozengeur en maneschijn is, weet wel ieder van ons.

Toen ik bij mijn neef polste hoe het met zijn "moeke", mijn tante was dit weekend zei hij mij iets moois. Zo mooi dat het mij ontroerde.

Ik kan grappig zijn, misschien wat verAntweirps met momenten en misschien wat cru maar ik heb ook een gevoelige snaar. Een snaar die ik niet altijd laat zien, of misschien wel maar op een verkeerde manier.

Maar toen hij mij antwoordde: "Wel, het gaat met haar zoals een heuvellandschap. Bergop en bergaf!". Wel toen moest ik heel hard zwelgen, mijn verdriet even wegslikken, maar ik vond het zo "typerend" dat hij dit zei over haar.

Waarom typerend? Wel, alles doet ze (of moet ik nu al schrijven deed ze, maar dat wil ik eigenlijk nog niet schrijven) met de fiets. In weer en wind... voor iedereen, waar ze maar iets voor kan (kon) betekenen. Een ruwe bolster met een zachte kern. Een persoon die mijn H.T.B zo rond zijn vinger kon winden.

Ik moet echt wel eens tijd gaan maken...tijd... om te horen hoe het met haar dierbare gaat, want soms in dit alles vergeten we die wel even.

Return of a favor

Afgelopen zaterdag profiteerden we van het goede weer om nog met de fiets de stad in te trekken. Deze parkeerden we aan de Eiermarkt en zo liepen we winkel in en winkel uit.

En op de Steenhouwersvest liepen we deze binnen. Daar hadden ze stoeltjes overtrokken met een soort van dierenhuid (geit, stier, whatever, een Animal dus).

M.K.P vond dit wel leuk en daarom opperde ik dat als Fientje of Marieke ooit zouden komen te gaan dat we met hun velleke ook zo een stoeltje kunnen maken.

Kwestie van dan als compensatie te dienen, voor al die keren dat zij op mijn schoot hebben mogen zitten, ik nu eens op die van hen kon gaan zitten.

De mijnheer van de winkel kon er eens goed mee lachen, M.K.P. wat minder.

Wijsheid

Op de fiets deze ochtend sprak M.K.P. de volgende, wijze (voor mij toch) woorden:

'Een man zorgt voor zichzelf. Maar een groot man draagt zorg voor anderen!"

Allelujaaaaaaaaa vanwaar kwam dat? Van een film..maar ik weet dus niet meer van dewelke en het is amper 3 uur geleden dat hij mij dit vertelde. Man toch!!! Ondertussen (lees 11 uur later weet ik dus dewelke. Ik heb het gevraagd en het komt uit deze.)

Hij kwam tot deze conclusie toen hij vertelde dat hij altijd voor vriendje B. zal zorgen. Want hij had hem geholpen toen deze in een plas was gevallen.

Dan mag ik mij al gelukkig prijzen dat hij zelf niet in de plas is belandt met het helpen! :-)

Ticketje zonder retour

"Wij zijn maar als bladeren in de wind, ritselend langs de zoom van oude wouden. En alles is onzeker, en hoe zouden wij weten, wat alleen de wind weet."

Het gaat niet goed met haar.