Krokettenmachine

Hoe een kat je aan het krokettenmachien van mémé kan laten herinneren.

Gisteren hoorde ik een overbekende "mauuuuwwww". Deze is onheilspellend.

Meestal tref ik dan, meestal Fien (Marieke is de stille tongkakker), een poes al ronddraaiend gelijk een tol ergens.

Ik hoop altijd dat ze op een plaats blijft staan, maar vaak is het vocht dat aan de kwak voorafgaat al zowat overal te vinden in de tussentijd.

Mothership, moi dus, staat er zowat op te zien, volgens mij mankeer ik toch iets, dat ik, zo'n spektakel wil aanschouwen.

Dus ik keek en zag ineens met een vaart, nen saucisson van haar uit haar mond vliegen.

En dan denk ineens: "Allez, wat eiwit en ze door de chapelure halen, een perfecte kroketvorm. Just gelijk dat uit de mémé haar krokettenmachien kwam."

Kleurplaatje

Toen H.T.B. ruime  tijd geleden  een tattoo had laten plaatsen, was het buurjongetje op bezoek.



Omwille van de "versheid" diende deze nog goed verzorgt te worden. En dus zag buurjongetje deze en geheel onschuldig lief vroeg hij: "Christelllllll, ga je dat straks kleuren op Luc zijn rug?"

We hebben eens goed gelachen. Gekkerd.

Endodontoloog

De afspraak met hem ligt ondertussen ook al vast. Op 17 juni gaat hij zich met de wortels bezig houden en krijg ik de rekening van 480 euro hiervoor.

Niks rebajas, het is dan nog immers sperperiode.

De kers op de taart

Is dat ik deze middag bij de huisdokter te vinden was.

Deze ochtend had ik meer keelpijn en precies wat koorts.  Had dankzij de pijnstiller goed geslapen tijdens de nacht, maar dit was precies wat anders.

En reken maar van yessss, bovenop de rest, nog een virale infectie erbij.

Toen ik opperde: "Morgen mag ik toch gaan werken?"

Wel toen vond de dokter dat nu toch zo geen goed plan.

100 meter platliggen en rusten is begonnen.

Update van alle heiligen... aka het verdict van de tandarts

Met een gevoelloze kaak en lip stapte ik na een dik uur buiten bij mijn "nieuwe" tandarts.

Het was niet goed. Er werd ten eerste al geconstateerd dat er mijn vulling een barst zat en de foto liet zien dat er twee joekels van abcessen zitten.

In eerste instantie was haar vrees dat ze hem niet verdoofd zou krijgen en uitboren zonder verdoving zou niet van de poes zijn.

Maar na 10 minuten voelde mijn lip en mijn wang aan alsof ze niet meer van mezelf waren en begon ik spontaan te kwijlen.

Dus kwam de slijpschijf (grrr, dat geluid geeft me bij het neerpennen nog kiekenboebels) eraan te pas om de oude eruit te halen. En op sommige momenten had ik toch wel eventjes moeten tanden bijten, maar ik was héél flink en ze heeft niet moeten bijspuiten. :-)

Nu wachten we de telefoon van de endodontoloog af, die de wortelkana(a)l(en) zal aanpakken.

Dus welkom antibiotica en pijnstiller... we gaan zo de nacht in.

Alle heiligen

Heb ik genoemd deze nacht, toen de tandpijn de kop opstak in alle hevigheid.

Vorige week dacht ik dat het gewoon was door de sinussen die vol zaten, het geen stem hebben etc. Uiteindelijk hangt dat allemaal samen, maar niets was minder waar.

Lichte kloppende pijn, wat meer kloppende pijn, ontzettende kloppende pijn.., crescendo omhoog.

Ambetante benen ook nog, niet kunnen slapen. Gespoeld met ijskoude limoncello, uitgespuugd... (zonde), ice-pack erop, kersenpittenkussen... enfin, the whole enchillada deze nacht.

En dan begint het.... tandarts met pensioen en nog niet écht voor mezelf een nieuwe gezocht... maar nu was er dus "het vinden van" wel aan de orde.

Lijstje maken met helpers in nood, en bellen maar.

Van de nieuwe tandarts, allez van de tandartsassistente,  van Mijnheertje Koekepeertje kreeg ik te horen: "Er kunnen geen nieuwe patiënten meer bij tot september." Een gemopper van mijn kant: "En ook niet voor de mama van een reeds nieuwe patiënt, maakt men geen uitzondering."

Wijselijk heb ik de tanden op elkaar gehouden en niet geantwoord, maar vriendelijk bedankt.

Een tandartspraktijk op "t Zuid, had een bandje: "We zijn momenteel druk bezig maar laat een bericht en je telefoonnumer achter en we bellen je onmiddellijk terug." Blijkbaar is onmiddellijk niet binnen een uurtje of twee, want ik wacht sinds kwart voor negen deze ochtend nog steeds op die "ring back belofte.

Een mens met pijn, is lichtgevoelig voor zoiets, dat moeten ze nu toch wel weten. :-)

Dus, de volgende.. ontzettend vriendelijk maar geen plaats meer voor een noodgeval ertussen te krijgen en ook direct kreeg ik te horen dat ik morgen ook niet zou kunnen langs komen, maar de vriendelijkheid van de assistente deed veel goeds.

Driemaal is scheepsrecht was al niet meer van tel, dus numero quattro...

Ik dacht echt om met de resterende nummers te gaan vogelpikken, het random geluk tarten en wettegijlegoewatte.... Ik had geluk!!!

Dus ik mag straks tussen twee afspraken komen.. ze gaat kijken wat ze voorlopig kan doen en indien nodig morgen het oplossen.

Ga haar ook direct bombarderen tot mijn nieuwe tandarts... opgelost.

Geen stem

Een kleine week geen stem, niet zo handig maar we zijn er door.

En dan is Mijnheertje Koekepeertje wel behulpzaam: "Mama, moet jij een keelpasteitje."

Pasteitje, nu niet zo direct maar een pastille.. dat gaat er wel in.

En net zoals de kapster zei: "Strepsils, dat verdooft gewoon je tong!".