Rijmen moet toch

Als je ondernemer bent lijkt het me toch normaal dat je slogan rijmt.

Wel, sedert twee weken zie ik altijd een wagen staan, of hij rijdt voor mij, waarvan ik denk: "Dat rijmen ging niet vlot, en nu staat het op je wagen en ben je lekker de Sjaak."

Het tovert wel iedere keer een glimlach op mijn lippen. Kijk, in rijmen en dichten scoort hij geen hoge toppen maar klussen doet hij goed (even gekeken naar het reclamefilmpje op zijn website).

En daar gaat het tenslotte om.....

22 maart 2016

Niet te vatten. Onmenselijk.

De gedachten gaan uit naar de slachtoffers, maar ook naar de hulpverleners.

Het leven gaat door, maar het staat toch ook even stil.

Twee Alpen

Daar gaan Mijnheertje Koekepeertje en de Halve Trouwboek heen, nu vrijdagnacht.

De living lijkt wel een skikot met alle attributen en zakken en pakken.

Morgen maak ik wat eten voor mee te nemen, diepgevroren uiteraard en de rest van dagen doen ze wat mannen onder elkaar doen, hunne plan trekken.

Ik gun de mannen het van harte.

En ik, Le Motherhip?

Ik ga werken en zorg ervoor dat Fientje en Marieke gezelschap hebben.

Moet kunnen.. geen probleem mee, mijn mannen mogen hun tijd onder hen hebben. Dat hebben beiden, zeker verdient.

Gewoonte

 De poezen  zijn meegegaan naar  Bilthoven.

De stoere Marieke heeft gemiauwd alsof haar leven er vanaf hing. Fientje een pak minder maar toch voldoende voor wat de rit mag betreffen.

Eten doen ze hier  thuis in een bakje dat aan elkaar hangt. Twee bakjes maar uit één stuk dus.

Daar twee aparte bakjes, en wat vond Marieke dat nu raar.

"Allez zusssss, nu mag ik eten."

We hebben ze echt naast elkaar moeten zetten, zodat ze het iets of wat begreep.

In a bloot gat

Met uw billen bloot kan je op zondag in onze nieuwe, second, hometown rondlopen.

Ik zeg het u.... op zondag kan je in het centrum, gewoon in uwe pure rondlopen.. er is geen winkel open en geen kat op straat te zien.

Wat een verschil met Oud Zuid......

Maar net daarom genieten wij des temeer van de rust, daar was H.T.B. héél erg aan toe.

En in den home, genieten ze ook graag tussen 13 uur en 15 uur van de nodige rust..... dus hoppa benen omhoog en knorren maar.

En die enkele zotten, die dan in het centrum in hun bloot gat lopen, kunnen je niet meer deren.

We gaan het nog eens over blazen hebben

En dat was al geleden van toen.

Met mijn blaas is alles oké... maar La Reine is op 6 oktober op haar blaas gegaan. Wat handig het kan zijn als je steunzolen hebt, maar ze niet aandoet.

Oke, gezien het nachtelijk uur, zo rond 5 uur, dan draag je dat niet, je slaapt niet met die dingen.

Maar bij de pitstop en doorspoelen liep het mis.. de ene voet over de andere en daar ging ze, keihard met haar arm op de rand van een wc-pot. Nu is deze niet meer in porselein, maar van de zachtere soort, maar geloof me vrij, dat veert niet mee.

Dus... daar zat ze, op de vloer.... omringd door les Petits princes, Ramses et Charlowie. Dat zijn poezen, dat zijn geen honden, waar je eventueel nog wat je kan aan optrekken en die van een soortelijk gewicht zijn, dat ze niet omvallen.

Duw je maar eens omhoog, met een arm die het niet meer doet. Wat doe je dan? La Reine dacht, met slangenbewegingen geraak ik er wel... ik kruip in de zetel en wacht tot ik de dokter kan bellen op een schappelijk uur.

Neen, ik bel ook niet naar dochterlief... want het is nog vroeg. Ik verbijt mijnen pijn. Dus zo kreeg ik rond 8u30 een telefoontje pas.

Ondertussen was de afspraak bij de "plakkenman" al gemaakt.



 

Als je dit als leek ziet, dan weet je ook dat er wat te repareren valt, peins je niet?



Enfin, een paar uur later zaten we bij de orthopeed al en nog eens 24 uur later, zaten we op spoed (dat was de afspraak - want dan werd ze nog diezelfde avond geopereerd).







24 uur later, was ze alweer gerepareerd en weer volop in haar element, alleen wat bont en blauw en voorzien van een ferme snee en een titaniumplaat in de arm.

Zaterdag na de operatie

Zaterdag mocht ze al naar huis, en was het weer achter de rug. De dikte van het hand dat kon wel tellen. Maar ze was blij om weer er te zijn, en dat vonden de poezen ook super.

Een weekje later

Aflopen dinsdag was de controle foto, alles verloopt naar wens, wat kalk dat zich moet vormen maar dat komt ook weer in orde.

Mid januari 2016 nog eens een foto en afhankelijk van de kalkvorming dan, gaat de plaat er dan in maart 2016 uit.

Zo zie je maar, ook dit ga-eens-op-uw-blaas-verhaal, kent weer een einde.

(Den) Home Sweet Home

Halve Trouwboek woont niet zomaar in een appartement....neen, hij woont in een seniorie.

En neen, we gaan daar niet mee lachen..... of toch wel een beetje.

Aangezien hij 50 is geworden en wat behoeftig begint te worden, dachten we dat aangepast wonen, wel goed zou zijn.

24/24 in de week iemand aan de receptie, liften, deuren die automatisch opengaan, een warme maaltijd als het moet. Je kan nog zelfstandig wonen en uw gat nog zelfstandig afkuisen, maar als het nodig is, is hulp onderweg of kortbij.

Belange niet hé, lezers van dit blog!!!!!! Zo behoeftig is hij nog niet.

Maar hij woont wel in de seniorie én die en nog tig andere faciliteiten zijn er.

Ik hoor jullie al denken: "Allez, daar moet je dan toch voor op nen wachtlijst en dat geven ze toch nog niet aan iemand van 50!".

Klopt... maar dit is een seniorie waar mensen de appartementen ook kunnen kopen. En zo geschiedde dat onze huisbaas, haar oma hier woonde en zij dit heeft geërfd. En dus nu verhuurt aan H.T.B., de expat. Zo zijn we er dus terecht gekomen.

Dus dit wetende, is H.T.B. met zijn 50, dé jongste bewoner van de blok.

Maar wat hebben wij een leuke buren... écht waar.. zalig mensen, met een gezonde dosis humor,  ondanks hun gevorderde leeftijd. De andere die we al hebben mogen ontmoeten, zijn schatten.

Ze hebben ook allemaal tijd voor een praatje en H.T.B. maakt graag tijd vrij voor een babbeltje.

Ook de straten eromheen naar het centrum op zijn het meeste toneel van oudere mensen.

Al lachend, noemen we het al "rollator city". Waar we in Amsterdam moesten oppassen voor de fietsers bij het oversteken, zijn hier de rollators heer en meester.

En als ik op zondag H.T.B. uitwuif, dan kan ik nu al lachend zeggen: "Allez, rijdt maar naar auwen home."

Dus (Den) Home sweet home